Image Alt
Blog

W 70 dni dookoła Bałtyku

Ponad 6000 kilometrów wzdłuż linii brzegowej Morza Bałtyckiego przebyli wspólnie Pan Michał Cichecki, jego żona Sylwia i dwie córki. Gdy realizowali pierwszy etap swojej podróży, młodsza, Klara miała zaledwie roczek, starsza, Laura – trzy lata. Na przeszkodzie nie stanęły ani wczesne pobudki, ani ciągłe przemieszczanie i codzienne zmiany kwater. Piękne widoki, emocje i chwile spędzane w rodzinnym gronie wynagradzały wszystkie trudy wyprawy.

Morze inne niż wszystkie

Plan wycieczki dookoła Morza Bałtyckiego zrodził się w 2012 roku. Jak przyznaje pan Michał, całość została skrupulatnie zaplanowana:

Przypominało to trochę zabawę „połącz kropki”, w której wyłania się obraz pięknego motyla. Im bardziej przyglądaliśmy się mapie, tym nasza podróż bardziej się rozrastała. Postanowiliśmy więc podzielić ją na kilka mniejszych etapów i krok po kroku, z pasją, skupieniem i konsekwencją, doprowadzić do realizacji. Dlaczego akurat Bałtyk? – Być może jego magia nie działa na pierwszy rzut oka, być może brakuje mu przepychu innych mórz, nad jego brzegiem nie ma wielkich pasm górskich, żadnych wulkanów, wody też nie są najcieplejsze na świecie. Jego piękno i temperament są subtelniejsze. Ma inne atuty: tajemniczą aurę, fiordy, klify, piaszczyste plaże, malownicze porty, średniowieczne miasta, skandynawskie metropolie, dziką przyrodę i bogatą historię ery Wikingów oraz Ligi Hanzeatyckiej – tłumaczy Pan Cichecki.

Trasa rozpoczęła się w Sztokholmie, prowadziła przez północną Szwecję, Finlandię drogą na południe do Helsinek a następnie przez trzy republiki bałtyckie Estonię, Łotwę i Litwę. Dalej wzdłuż polskiej i niemieckiej linii brzegowej, przez Danię i „Szwedzką Rivierę” z powrotem do Sztokholmu. Łącznie 70 dni podróży rozłożonej na 5 etapów w latach 2013-2017.

Etap I: Fiordy i Święty Mikołaj

Pierwszy etap zakładał podróż ze Sztokholmu przez Tornio aż do Helsinek. Jedną z największych atrakcji na tej trasie było Wysokie Wybrzeże po szwedzku nazywane Höga Kusten – najwyższa na świecie linia brzegowa po ostatnim zlodowaceniu. Z lądu znajdującego się na wysokości 300 metrów można podziwiać piękne krajobrazy z okazałymi fiordami. Morze wdziera się tam w głębokie doliny pomiędzy skalistymi wzgórzami pokrytymi gęstym lasem.

W 2000 roku Höga Kusten zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Po tygodniu wyprawy, Pan Cichecki z rodziną dotarli do Finlandii. Jednym z przystanków było Rovaniemi, miasto Świętego Mikołaja. To magiczna granica między bajką a światem rzeczywistym, gdzie odzyskuje się ekscytację i dziecięcą fantazję. Wyobrażałem sobie to miejsce zimą, z mnóstwem śniegu, świątecznych piosenek, dzwonków i tłumów uśmiechniętych ludzi. Ale nie żałowałem, że dotarliśmy tam latem. Nasza wizyta w wiosce Świętego Mikołaja była wyjątkowa i zapamiętam ją na zawsze – wspomina Pan Michał.

Etap II: Powrót do średniowiecza i litewskie delfiny

Drugi etap zaczął się od bardzo mocnego akcentu – Tallina, stolicy Estonii nazywanej średniowieczną perłą Europy. – Będąc tam, trudno nie zwracać uwagi na architekturę. Gdy przechadzaliśmy się placami i uliczkami, uwodziło nas piękno tego miasta. Z platform widokowych na wzgórzu Toompea widać starówkę w całej okazałości. W dawnych czasach szlachta mieszkająca na wzgórzu przychodziła w te miejsca i patrzyła na kupców i rzemieślników w miasteczku poniżej.

W Tallinie wciąż można poczuć ducha tamtych lat – zapewnia Pan Cichecki. Po Estonii przyszedł czas na kolejne kraje bałtyckie: Przemierzyliśmy Łotwę, zahaczając m.in. o plażę w Saulkrasti, Rygę z bajeczną starówką, nowoczesny kurort Jurmałę czy Windawę, która ze swoją niezliczoną ilością placów zabaw jest prawdziwym rajem dla dzieci. Na Litwie trafiliśmy chociażby do delfinarium w Muzeum Morskim, położonym na Mierzej Kurońskiej przy wejściu do portu w Kłajpedzie. Podziwialiśmy tam również unikalne krajobrazy z największymi ruchomymi wydmami w Europie.

Etap III: W poszukiwaniu wspomnień i hobbitów


Pan Michał z żoną i córkami na co dzień mieszkają w Irlandii. Polski etap podróży wokół Bałtyku był więc znakomitą okazją, żeby odwiedzić najbliższych oraz przywołać dawne wspomnienia. Pamięć szczególnie mocno odżyła w Krynicy Morskiej podczas spotkania z siostrą: Kiedy byliśmy dziećmi, spędzaliśmy całe wakacje w Mikoszewie, 30 km od Krynicy. Przeżyliśmy tam wiele wspaniałych chwil. Czułem się szczęśliwy, że po latach, w podobnych okolicznościach możemy zjeść wspólny obiad z naszymi z rodzinami. Przemierzając polskie wybrzeże Państwo Cicheccy zatrzymywali się w Trójmieście, Władysławowie, Ustce, Mielnie, Kołobrzegu, Rewalu i Świnoujściu, wszędzie znajdując urocze zakątki i chwile wytchnienia.

Po niemieckiej stronie, niezwykłym zaskoczeniem okazała się niewielka wioska rybacka Gothmund, położona na przedmieściach Lubeki – Podczas naszej podróży odwiedziliśmy wiele pięknych miejsc, ale nie ma wątpliwości, że wioska Gothmund jest jedną z najbardziej magicznych, jakie kiedykolwiek widzieliśmy. Przytulne ceglane domki, doskonale utrzymane trawniki i uliczki, idylliczne ogrody i sady. A wszystko wolne od samochodów, trochę nierealne, jakby w ogóle nietknięte przez czas. Wioska wyglądała jak Shire z Władcy Pierścieni, brakowało jedynie kilku hobbitów – żartuje Pan Michał.

Etap IV: Po dwóch stronach najdłuższego mostu świata

Kolejny epizod podróży obejmował przede wszystkim Danię i Szwecję. – Urzekła nas Kopenhaga, jej kolorowe fasady wzdłuż kanału Nyhavn i Ogrody Tivoli. Obiecaliśmy sobie, że kiedyś tam wrócimy. Dużym przeżyciem było też pokonanie Mostu Nad Sundem – najdłuższego na świecie mostu łączącego dwa państwa. Składa się z 4 km podwodnego tunelu, 4 km prowadzących przez sztuczną wyspę i 8 km przeprawy nad cieśniną Sund. To godny podziwu cud inżynierii – zachwala Pan Cichecki.

W Szwecji na odwiedzenie czekało m.in. Malmo ze swoją wieżą Turining Torso, Kaseberga ze składającym się z 59 głazów tajemniczym kręgiem Ales Stoner, nazywanym też szwedzkim Stonehange i Ystad z wąskimi uliczkami znanymi z kryminalnych powieści Henninga Mankella. Zwieńczeniem była wycieczka na duński Bornholm – wyspę, która według legendy powstała po tym, jak Bóg wziął w garść najlepsze części Skandynawii i rzucił je w środek Bałtyku.

Etap V: Brakujący element

Po 4 latach, przyszedł czas na brakujący, domykający odcinek trasy wokół Bałtyku. Startując z Ystad, nasi bohaterowie podziwiali łagodne przybrzeżne krajobrazy aż do Karlskrony, po drodze zatrzymując się na wędrówkę po Parku Narodowym Stenshuvud. Następnie odwiedzili uroczą małą wioskę Kristianopel i udali się do Kalmaru, a stamtąd na wyspę Öland, gdzie podziwiali jedną z najwyższych i najsłynniejszych latarni morskich w Szwecji Långe Jan. Później zawitali m.in na intrygującą wyspę Gotland i przemierzając kilka następnych miast, dotarli do Sztokholmu – miejsca, w którym zaczęła się ich przygoda.

Ze stolicy Szwecji udało się jeszcze złapać prom płynący na Alanady – archipelag składający się z 6500 wysp. Skakaliśmy z jednej na drugą, ciesząc się surowym pięknem i świeżym powietrzem tego małego raju położonego przy wejściu do Zatoki Botnickiej. Główną atrakcją była wędrówka Ścieżką Trolli w Gecie, która wynagrodziła nas spektakularnymi widoki na morze – wspomina Pan Michał.

Bezcenna mądrość

Mnoga objętość materiałów z podróży nie pozwala nam przedstawić wszystkich szczegółów wyprawy. Zainteresowanych odsyłamy na blog, na którym Pan Michał dzień po dniu, na bieżąco ją relacjonował.

Rodzinne podróżowanie to wspaniały sposób na wzmocnienie relacji pomiędzy rodzicami i dziećmi oraz bardzo ważna część ich edukacji. O wiele ważniejsze niż szkolne lekcje jest odkrywanie nowych miejsc, poznawanie nowych ludzi, czy wspólne próbowanie nowych rzeczy na różne sposoby.

Obserwowanie jak przez te lata nasze córki zmieniają się w zapalone podróżniczki, było niesamowitym przeżyciem. Jako rodzice staramy się zapewnić naszym córkom najlepsze dzieciństwo i wychowanie. Wierzę, że rezygnacja z komfortu własnego domu, zabieranie ich na wycieczki i wystawienie na nowe otoczenie od najmłodszych lat są najlepszą inwestycją w ich edukację – z pasją opowiada Pan Cichecki. Zwraca również uwagę, że bez pomocy innych ludzi, nie udałoby się zrealizować całego planu: Być może to najlepsza rzecz, której się nauczyliśmy i którą możemy dzielić z naszymi córkami: nigdy nie bądźcie nieśmiali w szukaniu mądrości i pomocy od innych! Zauważyłem niepisane prawo, że kiedy robimy coś dla pieniędzy lub sławy, ludzie to wyczują, ale kiedy robimy coś z pasji, zaczynają być dla nas hojni. Zadziwiła mnie otwartość i chęć pomocy, z którą się spotkaliśmy. To niewiarygodne uczucie wiedzieć, że życie to nie tylko biznes, praca i pieniądze.

Rodzinne wyprawy to świetna okazja na rozwijanie pasji u najmłodszych i zacieśnianie więzi