Image Alt
Blog

Szwecja na motocyklu

Jedna biegnie wzdłuż skalistego nabrzeża, druga przecina największy płaskowyż w Szwecji, trzecia prowadzi wprost do krainy fiordów. Każda z nich ma swój charakter, wprowadza kierowcę w odmienny nastrój i pokazuje całkowicie inne oblicze Szwecji. Wybrane przez nas drogi różni wiele, ale łączy fakt, że każda z nich jest obowiązkowym punktem na motocyklowej mapie Szwecji.

Droga przez Wysokie Wybrzeże

Strome klify i archipelagi skalistych wysp rozsiane wzdłuż Wysokiego Wybrzeża Szwecji tworzą na tyle wyjątkową scenerię, że w 2000 roku region ten trafił na listę dziedzictwa światowego UNESCO. Dobra wiadomość jest taka, że najbardziej widowiskowe punkty położone są przy 104-kilometrowym odcinku międzynarodowej drogi E4. Trasa rozpoczyna się w miasteczku portowym Härnösand, a kończy w gminie Ӧrnsköldvisk. Koronną atrakcją drogi przez Wysokie Wybrzeże jest podwieszany most Högakustenborn, oddalony o niecałe 25 kilometrów od Härnösand. Imponujący most rozciąga się nad doliną rzeki Ångermanälven i mierzy aż 1867 metrów długości. Jezdnia zawieszona jest na wysokości 40 metrów, a całość wspiera się na palach o wysokości 180 metrów.

Bezkresna szosa przez góry

Mówisz góry, myślisz serpentyny? Nie w przypadku drogi Flatruetvägen, której szczytowy punkt znajduje się na wysokości 975 m n.p.m. Choć jest to najwyżej położona droga w Szwecji, zwykle tworzą ją długie, proste odcinki przecinające płaskowyż Flatruet. Szczególnie polecamy 132-kilometrowy odcinek pomiędzy Funäsdalen a Åsarna. Ten fragment Flatruetvägen otoczony jest wręcz pocztówkowymi widokami na pasma górskie, u stóp których można podziwiać szmaragdowe jeziora i błękitne rzeki. Niemal każdy fragment drogi to doskonała okazja, aby przystanąć na chwilę i wybrać się na krótki spacer w góry.

Niebieska Droga

Niebieska Droga zaliczana jest do najbardziej malowniczych szlaków turystycznych pomiędzy Norwegią a Rosją. Szwedzki odcinek mierzy 474 kilometry i biegnie wzdłuż rzeki Ume, słynącej z błękitnych wód. Trasa przecina region Västerbotten i południową Laponię. Znakami rozpoznawczymi pierwszego regionu są dziewicze lasy i widowiskowe rozlewiska, drugiego – górzyste krajobrazy rezerwatu Vindelfjällen. Największą atrakcją tego miejsca jest dolina Stykerskalet otoczona dwoma masywnymi wzgórzami o wysokości 1768 m n.p.m. Trasę najlepiej rozpocząć w miasteczku Umeå na wschodnim wybrzeżu Szwecji i zakończyć w norweskim Mo i Rana położonym w sercu krainy fiordów.

Przejazd mostem Högakustenborn zapewnia wiele wrażeń i niezapomnianych widoków.
Rozlewiska i górzyste krajobrazy są znakami rozpoznawczymi szwedzkiego odcinka Niebieskiej Drogi.